Toon menu

ReumaBlog uit het Groene Hart: Het zit ‘m in de kleine dingen

Door Celeste Stiphout, Waddinxveen, september 2017

 

Het is alweer even geleden dat ik heb geschreven. Inmiddels is de diagnose reumatoïde artritis gesteld. Een paar veelbewogen zomermaanden volgden en inmiddels staat de herfst weer voor de deur!

 

Ondanks een vrij drukke, en zo nu en dan stressvolle, zomer heb ik mijn best gedaan zoveel mogelijk zonnestralen in mij op te nemen. De reumatoloog had vitamine D tabletten voorgeschreven, maar de echte zon is natuurlijk veel beter.

Ik heb de afgelopen maanden bewust langere wandelingen met de honden gemaakt. Want ja, ik moet goed voorbereid de herfst- en wintermaanden tegemoet gaan. Zelfs op mindere dagen dwong ik mezelf met zonnig weer langer naar buiten te gaan. En om me heen te kijken, te genieten van het moment.

 

Ik voelde me nog steeds moe, zeker toen een aantal onvoorziene situaties een gigantische lading roet in mijn planning gooiden, maar energieker dan tijdens de wintermaanden en ik besloot de zomer niet helemáál aan me voorbij te laten gaan.

Mijn handen deden het een stuk beter dan de maanden daarvoor, waardoor ik me weer volop kon storten op mijn voorliefde voor het koken. Het opzoeken van gezonde, betaalbare recepten werd een hobby, en ik begon ook zelf recepten samen te stellen en te verfijnen.

 

Doordat mijn hand een tijd buiten werking was gesteld door de reuma ben ik gaan nadenken over middelen die me kunnen ondersteunen bij mijn dagelijkse activiteiten. We hebben een elektrische blikopener aangeschaft. Zo’n ding gebruik je misschien niet dagelijks, maar wat scheelt het een hoop moeite wanneer je er wél een nodig hebt!

Ook werd het duidelijk dat mijn mooie messenblok een goede aanschaf was. Voorheen zat ik met een klein aardappelschilmesje te ploeteren. Dit ding werd ál het snijwerk in de keuken gebruikt. Maar dan ben je al snel heel lang bezig met snijden. Een goed, scherp mes betekent voor mij dat ik uitgebreider kan koken en mede hierdoor is mijn plezier in het koken enorm gegroeid.

Aan het begin van het jaar hebben we een nieuwe serviesset aangeschaft. Het was niet nodig, maar voor mij maakte het een wereld van verschil. Een mooie presentatie betekent dat het eten er een stuk appetijtelijker uitziet.

 

Soms zijn het de kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke dingen die het leven zoveel leuker maken. Als je wordt overschaduwd door stressvolle, onprettige situaties, een ziekte die je de ene dag met rust laat en de volgende dag het leven zuur probeert te maken, kun je verdrinken in een zee van zorgen en onvrede. Maar één klein lichtpuntje aan de hemel kan deze zee in één klap doen verdampen.

 

Om de beurt (en pakweg om de maand)  schrijven Renate Visser (Gouda) en Celeste Stiphout* (Waddinxveen) de Reumablog uit het Groene Hart. En af en toe te gast is Magda van Roon

De ReumaBlog geeft de belevenissen en meningen weer van de schrijvers, niet van de Reumavereniging. eerder verschenen Blogs lees je hier.

Wil je reageren? Dat kan. Via onze contactpagina of, voor leden, op het forum.
* Celeste Stiphout is een pseudoniem.