Toon menu

Reumablog uit het Groene Hart: Wat is het verband tussen heermoes, lisluis en een staaroperatie ?

Door Magda van Roon (Gouda), oktober 2017

Ja en wat doen bovenstaande onderwerpen op een reumasite ? Ik begin bij het begin. Ik hoor nog mijn vriendin dit voorjaar heel bezorgd zeggen :” Magda, je hebt heel veel  heermoes… wat jammer”  Ik begreep er niets van en vond het een vreemde opmerking. Ik ben niet van katholieke huize, maar kende wel de begrippen heeroom , heerneef, paters die meestal in een pastorie woonden en een huishoudster hadden, die zondags altijd een soort lekkere appelmoes in de variant ‘heermoes’ voor de pater bereidde. Helaas, ik heb vele jaren een verkeerd beeld van dit woord meegedragen, het bleek om een vrij onuitroeibaar onkruid te gaan en het groeide  tussen al mijn planten, niks lekker heermoesje, niks heeroom.

Ik had het helemaal niet gezien, maar mijn vriendin was nog niet klaar met haar onheilspellende informatie, “Magda, je hebt ook lisluis”  , ik schrok, liep er iets door mijn haar ? “nee, nee, kijk dan naar je gele lis, hij zit vol met luis ”  Ik zag niets kruipen, maar voelde me wat onzeker worden.  Welke rampspoeden en plagen stonden mij nog meer te wachten in mijn dierbare tuintje ?  Nou, dat werd spoedig duidelijk. De rampen die een tuinvro

Foto: Y. Balvers

uw kunnen overkomen werden door mij  niet opgemerkt, doordat ik een waas voor mijn ogen had, ook wel ‘staar’ genoemd . Op zichzelf geen ernstige aandoening, maar wel als hij zich voordoet in het vruchtbare voorjaar.

Gelukkig kon ik snel bij de oogarts terecht, hij begreep ook wel dat mijn tuin voor nog meer botanische rampen gespaard moest blijven en dat ik snel weer een heldere blik, waaraan geen luis kon ontsnappen moest krijgen. In een wip repareerde hij mijn kijkers, maar toen ik om leefregels vroeg zei hij dat ik voorlopig echt niet mocht zwemmen, ik zei: ” Och oogarts, dan word ik zo stijf, dan kan ik ook niet meer wieden”.  Bijna barstte ik in tranen uit, maar dat mocht ook al niet van de oogarts, “Niet wrijven” riep hij nijdig.  Iedereen mag raden hoe nu mijn tuin en mijn gewrichten  er uit zien. Ik ga bijna naar een tuin zonder planten verlangen.

 

 

Om de beurt (en pakweg om de maand)  schrijven Renate Visser (Gouda) en Celeste Stiphout* (Waddinxveen) de Reumablog uit het Groene Hart. En af en toe te gast is Magda van Roon (Gouda)

De ReumaBlog geeft de belevenissen en meningen weer van de schrijvers, niet van de Reumavereniging. eerder verschenen Blogs lees je hier.

Wil je reageren? Dat kan. Via onze contactpagina of, voor leden, op het forum.
* Celeste Stiphout is een pseudoniem.