Toon menu

ReumaBlog uit het Groene Hart: Kater

Door Renate Visser, Gouda, april 2019

 

2 januari 2019. Oud en Nieuw is net achter de rug als ik me s ’morgens meld bij de MDL-arts (maag darm leverarts).

Ik voel me gesloopt, en dat is niet door alcohol, want ik vierde de feestdagen lekker alcoholvrij.

 

Ze vraagt hoe het gaat. ‘Ehm, niet zo goed, maar gelukkig geen buikpijn’.

De MDL-arts pakt de meest recente labwaarden erbij.
Mijn ontstekingswaarden hebben een nieuw hoogtepunt of beter gezegd, absoluut dieptepunt bereikt. Ik schrik en schiet vol.  Ze troost me, en ze is tegelijkertijd heel duidelijk.

Deze waarden zijn slecht.

Met deze snel oplopende ontstekingswaarden moet er in mijn geval aanvullend onderzoek komen. Er word een coloscopie ingepland. Dit is een inwendig onderzoek van de dikke darm.
Ik kan me leukere dingen voorstellen, maar het is niet anders.

 

 

Ook moedigt ze me aan om een extra controle in te plannen bij de reumatoloog. Het gaat immers ook door de Bechterew niet goed. Ik weet dat ze gelijk heeft, en loop na het maken van de afspraak voor de coloscopie direct door naar de reumatologie. En ik kan de volgende dag al terecht. En daar ben ik oprecht blij mee. Want zo gaat het niet langer.

 

Als de reumatoloog en ik zijn spreekkamer binnenlopen valt het hem op dat ik slecht loop.

Ik knik en vertel opnieuw hoe het werkelijk met me gaat.
En wederom word ik emotioneel, ik heb het gevoel dat ik de situatie met mijn lijf niet meer in de hand heb.

 

Met enige gêne vertel ik dat de rugpijn en de stijfheid steeds erger worden. Dat ik sinds een paar maanden last heb van krachtverlies in mijn benen, waardoor bijvoorbeeld traplopen en fietsen me steeds meer moeite kost. Uiteraard blijf ik bewegen want dat is voor mij nu belangrijker dan ooit.

Te veel rust roest.

 

Hij luistert aandachtig, en bevestigt dat het allemaal bij een opvlamming van de Bechterew hoort, en dat de bij mij steeds terugkerende Uveitis (soort oogontsteking die voorkomt bij Bechterew/Crohn) de situatie ook geen goed doet.

 

Verder houdt hij me een spiegel voor: ‘Je bent heel positief, ook in de blogs die je schrijft voor de Reumavereniging.  Maar deze kant is er ook hè, dat het nu gewoon niet goed gaat’.
Ook zijn conclusie is heel duidelijk. Ik heb een sterker medicijn nodig.

 

Ik knik instemmend en tegelijkertijd zie ik er als een berg tegenop. Ik ben bang dat de uitslag van het onderzoek een flinke tegenvaller wordt. En bang dat ik veel bijwerkingen krijg van dat nieuwe medicijn.

We plannen een extra controle afspraak.

De MDL-arts gaat na de coloscopie samen met de reumatoloog afstemmen welk medicijn ik krijg om het duo Bechterew en Crohn af te remmen…

 

Word vervolgd…